/طبیعتپرستی/
طبیعتپرستی (انگلیسی: Nature worship) یا طبیعتگرایی یکی از انواع اعمال مذهبی، معنوی و عبادی است که بر پرستش ارواح طبیعت که در پشت پدیدههای طبیعی قابل مشاهده در سراسر طبیعت وجود دارد، متمرکز است. یک خدای طبیعت میتواند مسئول طبیعت، مکان، بیوتوپ، زیستکره، کیهان، یا جهان باشد.[۱] طبیعتپرستی چون با اعتقاد به وجود یک روح الهی عالمگیر توأم شود بهمعنای همهخدایی (وحدت وجود) است. آیینهای باروری، آنیمیسم، و آیین باستانی ژاپن، شینتو، اشکالی از طبیعتپرستیاند. موجودات طبیعی که در فرهنگهای مختلف از قداست بیشتری برخوردار شدهاند مشتملاند بر درختان، چشمهها و آبشارها، کوهها، صخرههای بزرگ یا دارای شکلهای عجیب، ماه، خورشید (خورشیدپرستی) و حیوانات مختلف (خاصه در توتمیزم). طبیعتپرستی یکی از آیینهایی است که پیش از پیدایی دین در جوامع نخستین بشری در عصر یخبندان شکل گرفت
/اکنکار/
اکنکار (به انگلیسی: eckankar) جنبش نوپدید دینی است که در سال ۱۹۶۵ در ایالات متحده بنیان گذاشته شد. این جنبش بر ممارست معنوی که ممارست کنندگان را به تجربه آنچه پیروانش «نور و صوت الهی» مینامند، قادر میسازد. تجربه شخصی از این نور و صوت معنوی (شاید) هدف اولیه این روش میباشد؛ و ادعا میکند که مسیر درونی شخصی، منحصربهفرد و فردی را به سوی فهم خود به عنوان روح و توسعه آگاهی بالاتر «هوشیاری» و خدا را فراهم میکند.
براساس واژگانشناسی اکنکارتوکی پا تو، اصطلاح اکنکار به معنی «همکاری با خدا» میباشد
از ۱۹۸۵ پیروان اکنکار این طریقت را بهعنوان آیین نور و صوت الهی توصیف کردهاند. قبل از ۱۹۸۵ اکنکار بهعنوان علم باستانی سفر روح، علم آگاهی کلی و روشی از زندگی شناخته میشد.[۳] اک واژهٔ دیگری برای روح مقدس است که همچنین بهعنوان جریان حیات صوتی، نیروی زندگی یا نور و صوت الهی شناخته میشود.
دفتر مرکزی اکنکار در چنهسن، مینهسوتا (جنوبغربی مینیاپولیس) قرار دارد. معبد اکنکار، کلیسای کوچکی در فضایی باز و ساختمان اداری و محوطهٔ معنوی اک در این مکان واقع شدهاند.
یکی از انگارههای پایهای این است که روح (خودِ حقیقی) میتواند کالبد جسمانی را بهسوی آگاهی کامل ترک کند و آزادانه در سطوح دیگرِ واقعیت سفر کند.[۵] اکنکار بر تجربه معنوی شخصی به عنوان طبیعیترین شیوه رجوع به خدا تأکید دارد.[۶] به این امر از طریق سفر روح تغییر در آگاهی از جسم به سطوح درونی وجود حاصل میشود
اکنکار میآموزد که آزادی معنوی در طول عمر فرد است و برای همه افراد وصول به حقیقت (شناخت خود به عنوان جرقه ایی از حق تعالی) و شناخت خدا (شناخت خودش بهعنوان جرقهای از خدا) در طول دوران زندگی امکانپذیر است. کارت عضویت اکنکار اعلام میدارد که: هدف و مقصود اکنکار همیشه اختصاص به رسیدن به روح بهوسیلهٔ مسیر برگشت به منبع بهشتیاش میباشد.
اخیراً عضویت یک ساله برای یک فرد و فرزندانی که در همان خانه زندگی میکنند کمک مالی ۱۳۰ دلاری میباشد. عضویت یک ساله خانواده (برای یک زن و شوهر و فرزندان) کمک مالی به مبلغ ۱۶۰ دلار میباشد.
تعالیم بالای اک به چهار گوشه دنیا پراکنده شدهاست. استادان مختلفی هر یک بخشهای و قطعاتی از آن را دارند، اما آنها الزامات کوچکی را ضمیمه کردند یا گرفتهاند: اگر شما میخواهید یک پیرو واقعی در مسیر خدا باشید شما بایستی گیاهخوار باشید، یا ملزم به مدیتیشن برای ساعات بسیاری در یک روز هستید؛ و این برای دوران ما اشتباه بود. آن برای فرهنگ دیگری اختراع شده بود.
/مورمونها/
مورمونها با تلفظ صحیح انگلیسی مُرْمِنْ گروه مذهبی و فرهنگی مرتبط با شاخهٔ اصلی جنبش قدیسان آخرالزمان مسیحیت احیاگر هستند که با جوزف اسمیت در بالاایالت نیویورک در دههٔ ۱۸۲۰ شروع شد.
مورمونها آیین خود را «جنبشی احیاگر» میدانند و بر این باورند که تعالیم، آداب و رسوم و سازمان کلیسا که بر اثر نافرمانی بشر در قرون اولیه میلادی به ورطهٔ نابودی سپرده شده بود، از طریق وحی الهی به جوزف اسمیت احیا شدهاست
امروز بیشتر مورمونها عضو کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان هستند. بعضی از مورمونها نیز یا مستقلند یا مقید نیستند. مرکز اثرگذاری فرهنگی مورمونها در یوتا است، و آمریکای شمالی بیش از هر قارهٔ دیگری مورمون دارد.
مورمونها دچار حس قوی تعلق به جماعت شان شدهاند که ریشه در آموزهها و تاریخ شان دارد. طی قرن بیستم، نوکیشان مورمون گرایش داشتند گرد یک نقطه جغرافیایی جمع شوند و بین سالهای ۱۸۵۲ تا ۱۸۹۰ اقلیتی از مورمونها آشکارا چندهمسری میکردند. مورمونها زمان و منابع بسیاری را وقف خدمت در کلیسایشان میکنند و بسیاری از جوانان مورمون داوطلبانه مدتی را بهطور تمام وقت به در تلاش برای گرواندن دیگران به میسیونری میپردازند. مورمونها احکام سلامتی دارند که استفاده از نوشیدنیهای الکلی، چای، تنباکو، قهوه و دیگر مواد اعتیادآور را نهی میکند. آنان بسیار خانواده محورند و بین نسلها و فامیل دور خود ارتباطاتی قوی دارند، که بازتابی از اعتقاد آنها به این است که خانواده را میتوان پس از مرگ حفظ کرد. مورمونها همچنین قانون سرسختی در خصوص عفت دارند، و خودداری از روابط جنسی بیرون از ازدواج با جنس مخالف و وفاداری در ازدواج را لازم میدارند.
مورمونها خود را مسیحی میدانند،[۴]گرچه برخی نامورمونها آنان را مسیحی نمیدانند و بر این باورند که آنان مسیحی نیستند و بدعت گذارانی منحرف هستند[۵] و برخی از باورهای آنان با جریان اصلی مسیحیت متفاوت است. مورمونها به کتاب مقدس، و نیز کتابهای مقدس دیگری چون کتاب مورمون اعتقاد دارند. آنان دیدگاه بیهمتایی در خصوص کیهانشناسی دارند و معتقدند همهٔ مردم فرزندان روحانی خدا هستند. مورمونها معقتدند بازگشت به خدا نیازمند پیروی از نمونههایی چون عیسی و پذیرفتن کفاره او از طریق مناسکی چون غسل تعمید است. آنان معتقدند کلیسای مسیح به وسیلهٔ جوزف اسمیت بازگردانده شده و توسط پیغمبران و رسولان زنده هدایت میشود. این که خدا با فرزندانش سخن میگوید و به دعاهایشان پاسخ میگوید، در ایمان مورمون محوری است.
کلیسای بنیادگرای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان یکی از بزرگترین فرقههای مسیحیان مورمن در آمریکاست در سال ۱۸۹۰ و پس از آن که قوانین آمریکا برای چندهمسرگزینی سختگیرانهتر شد از کلیسای جامع مورمنها منشعب شد. گمان میرود که این فرقه از مسیحیان مورمن حدود ۱۰ هزار پیرو داشته باشد. اعضای این فرقه چندهمسری را برای به حداکثر رساندن ثواب و پاداش بعد از معاد، ضروری میدانند.[۱۰]
