امثال 2

ای پسر من اگر سخنان مرا قبول می‌نمودی و اوامر مرا نزد خود نگاه می‌داشتی،

۲

تاگوش خود را به حکمت فرا گیری و دل خود را به فطانت مایل گردانی،

۳

اگر فهم را دعوت می‌کردی و آواز خود را به فطانت بلندمی نمودی،

۴

اگر آن را مثل نقره می‌طلبیدی ومانند خزانه های مخفی جستجو می‌کردی،

۵

آنگاه ترس خداوند را می‌فهمیدی، و معرفت خدا را حاصل می‌نمودی.

۶

زیرا خداوندحکمت را می‌بخشد، و از دهان وی معرفت وفطانت صادر می‌شود.

۷

به جهت مستقیمان، حکمت کامل را ذخیره می‌کند و برای آنانی که درکاملیت سلوک می‌نمایند، سپر می‌باشد،

۸

تاطریقهای انصاف را محافظت نماید و طریق مقدسان خویش را نگاه دارد.

۹

پس آنگاه عدالت و انصاف را می‌فهمیدی، و استقامت و هر طریق نیکو را.

۱۰

زیرا که حکمت به دل تو داخل می‌شد و معرفت نزد جان تو عزیزمی گشت.

۱۱

تمیز، تو را محافظت می‌نمود، وفطانت، تو را نگاه می‌داشت،

۱۲

تا تو را از راه شریر رهایی بخشد، و از کسانی که به سخنان کج متکلم می‌شوند.

۱۳

که راههای راستی را ترک می‌کنند، و به طریقهای تاریکی سالک می‌شوند.

۱۴

از عمل بد خشنودند، و از دروغهای شریرخرسندند.

۱۵

که در راههای خود معوجند، و درطریقهای خویش کج رو می‌باشند.

۱۶

تا تو را اززن اجنبی رهایی بخشد، و از زن بیگانه‌ای که سخنان تملق‌آمیز می‌گوید؛

۱۷

که مصاحب جوانی خود را ترک کرده، و عهد خدای خویش را فراموش نموده است.

۱۸

زیرا خانه او به موت فرو می‌رود و طریقهای او به مردگان.

۱۹

کسانی که نزد وی روند برنخواهند گشت، و به طریقهای حیات نخواهند رسید.

۲۰

تا به راه صالحان سلوک نمایی و طریقهای عادلان را نگاه داری.

۲۱

زیراکه راستان در زمین ساکن خواهند شد، و کاملان در آن باقی خواهند ماند.لیکن شریران از زمین منقطع خواهند شد، و ریشه خیانتکاران از آن کنده خواهد گشت.

۲۲

لیکن شریران از زمین منقطع خواهند شد، و ریشه خیانتکاران از آن کنده خواهد گشت.

امثال 1

امثال سلیمان بن داود پادشاه اسرائیل

۲

به جهت دانستن حکمت و عدل، و برای فهمیدن کلمات فطانت.

۳

به جهت اکتساب ادب معرفت آمیز، و عدالت و انصاف و استقامت.

۴

تاساده دلان را زیرکی بخشد، و جوانان را معرفت وتمیز.

۵

تا مرد حکیم بشنود و علم را بیفزاید. ومرد فهیم تدابیر را تحصیل نماید.

۶

تا امثال وکنایات را بفهمند، کلمات حکیمان و غوامض ایشان را.

۷

ترس یهوه آغاز علم است. لیکن جاهلان حکمت و ادب را خوار می‌شمارند.

۸

‌ای پسر من تادیب پدر خود را بشنو، و تعلیم مادر خویش را ترک منما.

۹

زیرا که آنها تاج زیبایی برای سر تو، و جواهر برای گردن توخواهد بود.

۱۰

‌ای پسر من اگر گناهکاران تو رافریفته سازند، قبول منما.

۱۱

اگر گویند: «همراه مابیا تا برای خون در کمین بنشینیم، و برای بی‌گناهان بی‌جهت پنهان شویم،

۱۲

مثل هاویه ایشان را زنده خواهیم بلعید، و تندرست مانندآنانی که به گور فرو می‌روند.

۱۳

هر گونه اموال نفیسه را پیدا خواهیم نمود. و خانه های خود را ازغنیمت مملو خواهیم ساخت.

۱۴

قرعه خود رادر میان ما بینداز. و جمیع ما را یک کیسه خواهدبود.»

۱۵

‌ای پسر من با ایشان در راه مرو. و پای خودرا از طریقهای ایشان باز دار

۱۶

زیرا که پایهای ایشان برای شرارت می‌دود و به جهت ریختن خون می‌شتابد.

۱۷

به تحقیق، گستردن دام در نظرهر بالداری بی‌فایده است.

۱۸

لیکن ایشان به جهت خون خود کمین می‌سازند، و برای جان خویش پنهان می‌شوند.

۱۹

همچنین است راههای هر کس که طماع سود باشد، که آن جان مالک خود را هلاک می‌سازد.

۲۰

حکمت در بیرون ندا می‌دهد و در شوارع عام آواز خود را بلند می‌کند.

۲۱

در سرچهارراهها در دهنه دروازه‌ها می‌خواند و در شهربه سخنان خود متکلم می‌شود

۲۲

که «ای جاهلان تا به کی جهالت را دوست خواهید داشت؟ و تا به کی مستهزئین از استهزا شادی می‌کنند و احمقان از معرفت نفرت می‌نمایند؟

۲۳

به‌سبب عتاب من بازگشت نمایید. اینک روح خود را بر شما افاضه خواهم نمود و کلمات خود را بر شما اعلام خواهم کرد.

۲۴

زیرا که چون خواندم، شما ابانمودید و دستهای خود را افراشتم و کسی اعتنانکرد.

۲۵

بلکه تمامی نصیحت مرا ترک نمودید وتوبیخ مرا نخواستید.

۲۶

پس من نیز در حین مصیبت شما خواهم خندید و چون ترس بر شمامستولی شود استهزا خواهم نمود.

۲۷

چون خوف مثل باد تند بر شما عارض شود، و مصیبت مثل گردباد به شما دررسد، حینی که تنگی وضیق بر شما آید.

۲۸

آنگاه مرا خواهند خواندلیکن اجابت نخواهم کرد، و صبحگاهان مراجستجو خواهند نمود اما مرا نخواهند یافت.

۲۹

چونکه معرفت را مکروه داشتند، و ترس خداوند را اختیار ننمودند،

۳۰

و نصیحت مراپسند نکردند، و تمامی توبیخ مرا خوار شمردند،

۳۱

بنابراین، از میوه طریق خود خواهند خورد، واز تدابیر خویش سیر خواهند شد.

۳۲

زیرا که ارتداد جاهلان، ایشان را خواهد کشت و راحت غافلانه احمقان، ایشان را هلاک خواهد ساخت.اما هر‌که مرا بشنود در امنیت ساکن خواهدبود، و از ترس بلا مستریح خواهد ماند.»

۳۳

اما هر‌که مرا بشنود در امنیت ساکن خواهدبود، و از ترس بلا مستریح خواهد ماند.

حضرت داوود (ع)

داوود (عبری: דָּוִד داوید به معنی محبوب) دومین پادشاه اسرائیل به روایت عهد عتیق بود. در این کتاب داوود پادشاهی برحق اما نه بی‌اشتباه، جنگ‌جویی متبحر و نوازنده و شاعری بزرگ معرفی می‌شود. تعدادی از ترانه‌های منسوب به وی در کتاب مزامیر یا زبور جمع‌آوری شده‌است

داوود، پسر ایشی از فرزندان یهودا و از طایفهٔ بنی‌اسرائیل بود که در بیت‌لحم زاده شد.

King David

طبق گفتهٔ کتاب تواریخ یهود، داوود شش پسر به نام‌های آدونیا، آبشالوم، آمنون، دانیال، شِفاتیا و ایتریم داشت که هرکدام از یکی از همسرهای داوود به دنیا آمدند

ولی از دختری به نام باتشیبا

چهار پسر دیگر به نام‌های سلیمان، ناتان، شُباب و شاموآ داشت که درمجموع تعداد آن‌ها به ۱۰ عدد می‌رسد. فرزندان دختر او در این مقوله محاسبه نشده‌اند. داوود در سال ۱۲۵۰ پیش از میلاد، توانست اورشلیم را از دست کنعانیان آزاد کند و آن را «پایتخت اسرائیل» خواند. به روایت عهد عتیق، داوود، تابوت عهد را که حامل ده فرمان و ردای موسی و نسخه اصلی تورات بود به اورشلیم آورد و آن را در معبدی جدید نصب کرد

King David

داوود چهل سال در یهودیه فرمان راند و در ۷۱ سالگی در اورشلیم درگذشت. جسد داوود را بر کوه صهیون دفن کردند.

سلیمان، فرزند داوود، با ادامه کاری که پدرش آغاز کرده بود، شهر را گسترش داده و معبد مقدس یا هیکل سلیمان را که امروزه معبد اول خوانده می‌شود در شهر اورشلیم بنا کرد.

قوم اسرائیل ابتدا دارای پادشاه مشخصی نبود و مسائل آن توسط گروهی از افراد به نام قاضیان حل می‌شد. بعد از اینکه اسرائیلیها از خداوند درخواست پادشاهی نمودند، او طالوت را به عنوان اولین پادشاه اسرائیل برگزید. با اینکه طالوت در ابتدا موفق بود ولیکن به دلیل کارهای او برکت از او دور شد و خداوند او را رد کرد. خداوند به طالوت می‌گوید که پادشاهی را از او گرفته و به فردی بهتر از او خواهد داد. کتاب مقدس می‌گوید که در این زمان ساموئل به دنبال فردی از بین فرزندان یسی برای جایگزینی طالوت بود. ساموئل هفت پسر یسی را دید ولیکن به او گفت که خداوند هیچ‌یک از آنان را انتخاب نکرده‌است. ساموئل به یسی می‌گوید که آیا او پسر دیگری دارد و او پاسخ می‌دهد که کوچکترین پسر او مانده‌است. یسی داوود را به نزد ساموئل میاورد و در این هنگام خدا به ساموئل می‌گوید که «برخیز و او را مسح کن. او آن فرد است» ساموئل روغن مقدس مسح را می‌گیرد و داوود را مسح می‌کند.